SCAPPS in Windsor

Afgelopen woensdag was het dan zover...mijn trip naar Windsor voor een vierdaags congress in het Hilton!! Na al mn tassen (surprise, surprise, het waren er inderdaad meer dan twee...) ingepakt te hebben, vertrok ik samen met Alicia, Thea en Dave richting het zuiden van Canada. De omgeving op weg naar Windsor was heuvelachtig, maar vooral heel erg saai! En het hoogtepunt van de hele trip...althans vooral ik was heel enthousiast, was mijn eerste sneeuw in Canada!! Nou ja,...voor wat je sneeuw kan noemen...maar toch!!

Na drie uur rijden komen we eindelijk aan in Windsor, alleen toen begon de zoektocht naar het hotel...en tsja...wat krijg je als je een niet-canadese vrouwelijke co-driver voor in een auto zet voor de directions....juist een D-tour door Windsor :S....Maar gelukkig vinden we na een half uur touren dan toch Riverside drive, en rijden we langs de Detroit River richting downtown. Onderweg echt een waanzinnig mooi uitzicht over de skyline van Detroit, aan de andere kant van de rivier. Aangekomen was het hotel al geboekt (op kosten van één van de profs!! ...kan niet beter!!) dus konden gelijk inchecken en inschrijven voor het congres. Bij de inschrijving krijgen we het programmaboekje, onze nametags en niet geheel onbelangrijk ...de consumptiebonnen!
Al bladerend door het programma boekje, opzoek naar mijn eigen naam, kom ik tot de ontdekking dat er veel meer grote namen aanwezig zijn dan ik van te voren had verwacht!! En om dan jezelf daar zo tussen te zien staan, was eigenlijk best wel stoer, maar tegelijkertijd ook best wel eng!!

Na ons woensdagavond gesetteld te hebben in het hotel, ons voorbereid op de rest van het weekend...ofwel: een bezoek aan de LCBO met tot resultaat, twee flessen wodka, een fles peach schnapps, en een fles wijn..Het schijnt er blijkbaar bij te horen...wat een fantastisch begin van het congres! 's Avonds na het diner naar de openingsreceptie van SCAPPS gegaan en daar ontmoet ik de eerste studenten en professoren, en werkelijk vanuit heel Canada!! Al met een aantal mensen een praatje aangeknoopt, maar verder vooral rondgekeken, met de rest van de mensen van McMaster gekletst, die inmiddels ook waren aangekomen, en wederom verbaasd gekeken naar alle professoren die ik alleen maar ken van papier...

Van donderdag tot en met zaterdag echt enorm veel presentaties bijgewoond, zowel in de Sport and Exercise Psychology sessions, als in de Motor Learning and Control sessions. Heel veel super interessante onderzoeken voorbij zien komen, en heel veel ideeën opgedaan. Naast de vele presentaties, op donderdagmiddag naar een symposium gegaan over Promoting Personal Development through Sport...geleidt door Jean Côté, one of the famous names in the field!! Echt super leuk, en wederom erg interessant.

Donderdagmiddag naar de posterpresentaties geweest, waar Alicia haar poster moest presenteren. En na zelf even rondgewandeld te hebben tussen de vele andere posters, wordt ik door Jim gewezen op een master studente, Ashleigh, die een poster heeft over Collective Efficacy in Sports. Dus maar even naar haar toe gelopen en een praatje gemaakt. Echt een super interessant onderzoek, wat deels aansluit op mijn onderzoek waar ik nu mee bezig ben, dus gelijk ook maar even haar e-mail adres gevraagd....misschien kan ze nog van pas komen ergens dit jaar :D

Verder nog twee super leuke presentaties bijgewoont van twee keynote speakers op woensdag en op zaterdag. De openings keynote speaker op woensdag was Digby Elliot, één van de voormalige profs van McMaster university, die op dit moment in Liverpool werkt....and also one of the famous names in the field!! Het was echt fantastisch om, for insiders it's just Dig :), te horen spreken....wat een figuur en wat een humor!
Verder de presentatie van Deborah Feltz bijgewoond. Een Sport Psychology professor, van Michigan State University, die vertelde over haar boek, wat ze onlangs heeft uitgebracht over Efficacy beliefs in sport...ook echt een super interessante presentatie en compleet aansluitend op mijn onderzoek van dit jaar!!! Na de presentatie de stoute schoenen aangetrokken en maar naar Dr. Feltz toegelopen en even gekletst over haar boek en mijn onderzoek. Ze was echt super enthousiast over mijn onderzoek. En voor zover zij wist, was er nog niemand die op dit gebied onderzoek heeft gedaan.....echt super leuk om deze bevestiging te krijgen van een expert in the efficacy field!! Wederom even om een emailadres gevraagd, je weet maar nooit....Netwerken!!!

Vrijdagavond naar de Student Social in Jack Rabbit Slim’s Bar geweest. Echt een super gezellige avond gehad, genoten van het (gratis) avondeten en mn eerste kennismaking gehad met wodka cranberry juice!! Na de student social met wat mensen nog in ons hotelkamer gedronken en denk dat ik inmiddels genoeg alcohol in my system heb om de nacht te slapen, want zaterdag was dan toch eindelijk de grote dag...mijn eigen presentatie!! Echt op van de zenuwen eerst de presentaties in de sessie voor ons bijgewoond. In de break naar de voorzitter van mijn sessie toegelopen en mn presentatie op de laptop gezet. Al wachtende tot de rest van de speakers ook hun presentaties erop hadden gezet, komt er een jongen naar me toe lopen....en vraagt in accentloos Nederlands of ik de studente uit Groningen ben.....euh..HUH?? Na ons aan elkaar voorgesteld te hebben kom ik erachter dat hij een Ph.D. student is aan de universiteit van British Columbia...en bewegingswetenschappen heeft gestudeerd in Amsterdam!! Echt hoe toevallig en wat leuk!! Even gekletst over zijn en mijn onderzoek en natuurlijk over het leven in Canada!! Wel heel erg apart om in één keer om te schakelen naar Nederlands, als je eigenlijk dag in dag uit in het Engels praat! Helaas moet hij zijn vliegtuig halen, dus kan hij niet bij mijn presentatie zijn, maar super leuk om even iemand van 'thuis' te spreken!!
Om 15.45 uur is het dan toch eindelijk zover en wordt ik geïntroduceerd door de voorzitter. En gelukkig gaat de presentatie voor mn gevoel best wel goed! Maar wat is het een opluchting als ik eindelijk klaar ben, en een nog grotere opluchting als blijkt dat er geen vragen zijn vanuit de zaal...alhoewel een het toch wel heel erg leuk was als die er wel waren geweest, maar toch...denk dat vooral aan het feit lag dat ik een review presenteerde ipv mijn eigen onderzoek.

Als om 16.15 uur de dag is afgelopen, zoek ik direct de mensen op van Mac en krijg direct complimenten over me heen. Zowel van de professoren, als van mijn medestudenten uit mijn lab. Echt super leuk! Krijg zelfs complimenten over mijn Engelse uitspraak!! En het toppunt is als ik te horen krijg van de meiden, dat Tim Lee aan hun vroeg of ik helemaal niet zenuwachtig was.....eeuhh jah, echt wel!! Maar blijkbaar redelijk goed weten te verbergen... :D
Na de sessie met z'n allen naar boven gegaan en een flinke shot alcohol naar binnen gegoten!! Om te vieren dat het voorbij was, maar ook om te vieren dat het goed was gegaan.

Zaterdagavond bij het banquet genoten van een super goed vier-gangen-diner en gesproken met wat profs, en studenten uit Calgary. Omdat de live band tijdens en na het banquet echt totaal geen feeling had voor het publiek, ofwel van losgaan en dansen kwam niet zo heel veel, stroomde de zaal al tegen 22.00 uur leeg. Maar omdat iedereen zin had om nog door te feesten, met een hele grote groep, inclusief enorm veel professoren, besloten om downtown Windsor op te zoeken om daar de rest van de party door te zetten. Onderweg naar downtown komt er een Ph.D. studente op me af lopen, en vraagt of ik de Nederlandse studente was die het review had gepresenteerd...of ze misschien nog wat vragen mocht stellen. Echt super leuk met haar gesproken over mijn artikel en wat ideeen uitgewisseld!

Omdat de groep te groot was om in één bar binnen te komen, uiteindelijk opgesplitst en de rest van de avond samen met studenten van Montreal en van McMaster gefeest in Bar Peppers (jah it's in the name ..en voelde me weer even in Groningen!!) en daarna afgesloten met een cocktail in de Dean Martini's!!

Al met al, was het een heel erg vermoeiende, maar enorm leerzame week geweest. De hele ervaring van mijn eerste congres was echt geweldig!! En ook al was ik er van te voren niet zeker van of ik dit wel zou kunnen, ik ben heel erg blij dat mijn begeleidster in Groningen me had overgehaald om dit te doen voor ik naar Canada vertrok. Het geeft toch best wel een kick dat ik op zo´n congres heb mogen presenteren en ondanks dat ik me nog wel heel erg onervaren voelde, was het echt super leerzaam om voor een groep te spreken en merkte zelfs dat het presenteren in Engels ook al een stuk beter ging! En daarnaast was het natuurlijk echt fantastisch om tussen al die grote namen te lopen!!!

Verder wilde ik jullie allemaal nog heel erg bedanken voor jullie lieve berichtjes, smsjes en mailtjes!! Deed me echt super goed dat jullie aan me gedacht hebben terwijl de zenuwen in Windsor echt door mijn hele lijf gierden!! Maar heb mijn avontuur op mijn allereerste congres overleefd!!!