"The Netherlands...in which country is that?"

Afgelopen dinsdag was het dan eindelijk zover. Het grote avontuur naar Canada gaat dan toch eindelijk beginnen. Na maandagavond toch nog even 2 uurtjes geslapen te hebben, gaat om 01.00 uur de wekker. De laatste dingen worden ingepakt, en dan begint de reis: op naar Schiphol, op naar het grote avontuur!! Met een klein vliegtuigje van BMI vlieg ik eerst naar London. Op London Heathrow is het vervolgens nog 3 uurtjes wachten. En wat te doen in je eentje op zo'n groot vliegveld...juist, op zoek naar een Starbucks voor koffie!!! Om 11.00 mag ik eindelijk boarden, op naar Toronto. De reis verloopt allemaal prima, maar het vliegtuig valt zwaar tegen. Deze keer geen touchscreen in de stoel met films naar keuze en gameboy erin, maar een klein tv schermpje aan het plafond met kinderfilmpjes en één en al reclame. Niet echt iets dus om me mee te vermaken. In het vliegtuig dus maar een praatje aangeknoopt met een wat oudere Deense vrouw wiens dochter in Toronto woont. En te grappig om te horen...maar haar dochter heeft dus een canadese jongen ontmoet tijdens het reizen door australie en is vervolgens geïmigreerd....story sounds familiar to me, haha!!
Tegen half 3 land ik dan eindelijk op Toronto. Na alweer een strenge douanecontrole wordt ik doorgestuurd naar de immigratiedienst. Hoezo, jij denkt hier een half jaar te blijven? Op dat moment begint de spanning toch wel even toe te slaan. Maar tientallen vragen verder en de officiele uitnodiging van de universiteit (canadese autoriteiten schijnen te kicken op handtekeningen en logo's) krijg ik dan toch eindelijk een visum voor een half jaar. Later dit jaar maar eens kijken waar ik dit kan gaan verlengen...
Vanaf het vliegveld met een taxi naar het hotel gegaan in Toronto en daar voor de rest van de avond gebleven. De volgende ochtend met de bus door gegaan naar Hamilton. My Hometown voor de rest van het komende jaar!! Na aankomst begint direct mn huizenjacht. Aangezien er hier meer huizen dan studenten zijn, wordt vooral aanbevolen zo veel mogelijk landlords (huisbazen) te bellen, zoveel mogelijk huizen te bekijken en van daaruit een keuze te maken. Dus zo gezegd, zo gedaan. Na twee dagen zoeken, heel wat kilometers verder, heel wat busritjes verder en heel wat huizen verder heb ik een aardige indruk gekregen van de campus van MacMaster en de omgeving. Net zoals in Groningen zijn ook hier heel veel vieze en oude studentenhuizen te vinden. Niet echt iets waar ik in wil gaan wonen...maar gisteren aan het einde van de middag dan toch echt mn huisje gevonden waar ik direct een goed gevoel bij had...en nog wel bij een Nederlandse huisbaas die 20 jaar terug is geimigreerd naar Canada!!! Vanmorgen vroeg dus mn hotelletje verlaten en ingetrokken in mn nieuwe stekkie voor het komende jaar.

Mijn eerste indrukken van Canada zijn verder echt enorm goed. De mensen zijn heel aardig, behulpzaam en nieuwschierig waar je vandaan komt. Nadeel alleen is dat als je zegt dat je uit The Netherlands komt, je een antwoord terug krijgt..."oow how nice...euh, in which country is that?". Of een antwoord van "oow The Netherlands, you can go skying over there isn't it? It nearby the Alpes right?".... Echt super grappig om allemaal mee te maken. En weet zeker dat ik nog veel nieuwe ervaringen hier ga op doen. Maar ga nu eerst de komende dagen nog even lekker genieten van een weekje vakantie. En met zo'n 30 graden moet dat zeker gaan lukken!!

Wil jullie tot slot nog bedanken voor jullie vele lieve berichtjes, smsjes en mailtjes!!! Doet me goed dat er nog steeds zoveel mensen zijn die aan me denken.

Cheers!!